मन जेव्हा शांत असतं,
तेव्हाच खूप बोलतं,
शब्द नसतात ओठांवर,
पण डोळे सगळं सांगतात.

काही नाती अशी असतात,
जी शब्दांशिवाय चालतात,
एक नजर पुरते त्यांना,
बाकी सगळं समजतात.

आयुष्य म्हणजे काय,
हे कोणी सांगत नाही,
जगताना समजतं सगळं,
पण वेळ परत येत नाही.

रडणं वाईट नसतं कधी,
डोळे मोकळे होतात,
जे मनात साठलं असतं,
ते अश्रूंमधून वाहतात.

माणसं बदलतात म्हणतात,
पण खरंच बदलतात का,
की आपणच त्यांना ओळखत नव्हतो,
हे नंतर कळतं आपल्याला.

थोडं थांबा कधी कधी,
स्वतःशी बोला मनातलं,
सगळं जग सोडून द्या,
आणि ऐका आतलं.

आठवणी जपून ठेवतो आपण,
पण त्या दुखावतात कधी कधी,
जुन्या गोष्टी आठवल्या की,
मन भरून येतं अचानक कधी.

हसणं सोपं नसतं नेहमी,
कधी कधी कठीण असतं,
पण इतरांसाठी हसतो आपण,
हे आपलंच प्रेम असतं.

शब्द खूप ताकदवान असतात,
ते जोडतात नाती,
पण तेच शब्द कधी कधी,
तोडतात मनं आणि माती.

एकटेपणा वाईट नसतो,
तो शिकवतो खूप काही,
स्वतःला ओळखायला लागतो,
जेव्हा कोणी नसतं जवळी.

जगण्यात अर्थ शोधतो मी,
रोज नव्या आशेने,
कधी हरतो, कधी जिंकतो,
पण थांबत नाही कधी.

मन मोकळं असलं की,
जगणं सोपं होतं,
कोणतंही ओझं नसतं,
आणि सगळं हलकं वाटतं.

प्रत्येक दिवस नवा असतो,
नवी संधी घेऊन येतो,
काल जे झालं ते विसरा,
आज नव्याने जगा तुम्ही.

शब्दांची गरज नसते,
जेव्हा मन जोडलेलं असतं,
एक नजर पुरते तेव्हा,
सगळं सांगायला.

जीवन एक प्रवास आहे,
थांबायचं नसतं कधी,
चालत राहा तुम्ही,
मार्ग मिळेल तुम्हाला.

तू नसलास की दिवस मोठा वाटतो,
रात्र अजून मोठी वाटते,
तुझ्याशिवाय हे जगणं,
अधुरं अधुरं वाटतं.

तुझ्या आठवणीत बसतो मी,
रात्री एकटाच जागतो,
तुझं नाव घेतलं की,
मन माझं हसतं.

प्रेम म्हणजे काय सांगू,
शब्द कमी पडतात,
तू जवळ असलास की,
सगळं सुंदर वाटतं.

तुझ्यासाठी वेड्यासारखा,
वाट बघतो रोज मी,
एक नजर तुझी पडली की,
दिवस सार्थक होतो.

तुझ्या हसण्यात माझं जगणं,
तुझ्या नजरेत माझं स्वप्न,
तुझ्याशिवाय मी कोण,
हे सांग ना तूच मला.

प्रेमात पडलो तुझ्या,
कधी कळलंच नाही,
आता तुझ्याशिवाय जगणं,
शक्य वाटत नाही.

तुझ्या एका मेसेजची,
वाट बघतो दिवसभर,
तू टाइप करतेस तेव्हा,
मन माझं नाचतं.

तुझं माझं नातं वेगळं,
शब्दांत सांगता येत नाही,
तू असलास जवळ माझ्या,
दुसरं काहीच नको.

तुझ्या डोळ्यात बघतो,
आणि हरवून जातो मी,
तुझ्या प्रेमात असा,
वेडा झालो मी.

तू म्हणालीस हो त्या दिवशी,
जग जिंकल्यासारखं वाटलं,
तुझ्या एका शब्दाने,
आयुष्य बदललं माझं.

प्रेम करतो तुझ्यावर,
हे रोज सांगतो का मी,
नाही सांगत शब्दात,
पण दाखवतो कृतीत.

तुझ्याबरोबर चालताना,
वेळ थांबावा वाटतं,
हा क्षण असाच राहावा,
कायम असं वाटतं.

हसतो मी सगळ्यांसमोर,
पण आत रडतो एकटा,
कोणाला कळत नाही,
मी किती तुटलोय आतून.

रात्री झोप येत नाही,
विचार येतात मनात,
जुन्या आठवणी रडवतात,
मला रात्री एकट्याला.

विश्वास ठेवला होता,
त्यानेच तोडला तो,
आता कोणावर विश्वास,
ठेवू सांग मला.

एकटेपणा खातो मला,
रोज थोडा थोडा,
कोणी नाही आपलं म्हणायला,
हे जाणवतं रोज.

तू गेलास सोडून मला,
आता काय करू मी,
तुझ्या आठवणीत जगतो,
रोज थोडा मरतो.

डोळे कोरडे दिसतात,
पण आत समुद्र आहे,
कोणाला दिसत नाही,
माझं दुःख खरं आहे.

कधी कधी रडावसं वाटतं,
जोरात ओरडावसं वाटतं,
पण कोणासमोर रडू,
हे कळत नाही.

आठवणी सोबत असतात,
रात्री डोळ्यात येतात,
जुने दिवस आठवतात,
आणि मन दुखावतात.

प्रेम केलं होतं खूप,
पण ते समजलं नाही,
आता तुझ्याशिवाय जगणं,
सवय झाली नाही.

माणसं येतात जातात,
पण जखमा राहतात,
वेळ बरं करतो म्हणतात,
पण वेळ लागतो खूप.

तुटलेलं मन जोडता येत नाही,
चिकटवलं तरी खुणा राहतात,
आधी जसं होतं तसं,
परत होत नाही कधी.

शांत बसतो एकटाच,
कोणाशी बोलत नाही,
मनातलं सांगायला,
कोणी माझं नाही.

जीवन म्हणजे काय सांगू,
रोज नवं शिकतो मी,
काल चुकलो होतो,
आज सुधारतो मी.

प्रत्येक सकाळ नवी असते,
नवी आशा घेऊन येते,
काल जे झालं ते विसरा,
आज नव्याने जगा.

संघर्ष करावा लागतो,
यश मिळवायला,
सोपं काहीच नसतं,
या जीवनात.

वेळ थांबत नाही कधी,
ती पुढे सरकते,
आज जे हातात आहे,
ते सोडू नका.

माणसं ओळखायला शिका,
हे जीवन शिकवतं,
जे जवळचे वाटतात,
तेच कधी दूर जातात.

पडलात तरी चालेल,
पण उठायला शिका,
जीवनात हरणं होतं,
पण थांबायचं नाही.

स्वप्न बघणं चांगलं,
पण मेहनत करा,
स्वप्न स्वप्नच राहतील,
काम केल्याशिवाय.

आनंद छोट्या गोष्टींत असतो,
मोठ्या गोष्टींत नाही,
एक कप चहा पुरतो,
सुख मिळवायला.

जीवनात अडचणी येतात,
पण त्या तात्पुरत्या असतात,
संयम ठेवा तुम्ही,
चांगले दिवस येतील.

स्वतःवर विश्वास ठेवा,
हे सगळ्यात महत्त्वाचं,
तुम्ही जे करू शकता,
ते कोणी करू शकणार नाही.

जगण्याचा अर्थ शोधा,
रोज नव्याने जगा,
एकच आयुष्य आहे,
ते सुंदर करा.

कधी कधी थांबा जरा,
मागे वळून बघा,
किती दूर आलात तुम्ही,
हे ओळखा स्वतःला.

मित्र म्हणजे काय सांगू,
तो आधार असतो माझा,
जेव्हा सगळे सोडून जातात,
तो तेव्हाही असतो.

खूप मित्र असतात जगात,
पण खरे मित्र कमी असतात,
ते ओळखता आलं पाहिजे,
हे जीवन शिकवतं.

तुझ्याबरोबर हसतो मी,
तुझ्याबरोबर रडतो,
मित्रा तू आहेस म्हणून,
मी आज जगतो.

मैत्री शब्दात सांगता येत नाही,
ती अनुभवावी लागते,
खरा मित्र मिळाला की,
जगणं सोपं होतं.

कधी भांडतो आपण,
कधी रागावतो आपण,
पण मैत्री तुटत नाही,
कारण प्रेम खूप आहे.

तू नसलास की करमत नाही,
दिवस रिकामा वाटतो,
तुझ्याबरोबर असलो की,
वेळ कसा जातो कळत नाही.

मित्रा तुझ्यासाठी काहीही,
हे सांगायला नको,
तू हाक मारलीस की,
मी हजर असतो.

जुने दिवस आठवतात,
शाळेचे ते क्षण,
तुझ्याबरोबर घालवलेले,
ते सोनेरी दिवस.

अंतर वाढलं असलं तरी,
मैत्री कमी नाही,
तू कुठेही असलास,
माझा मित्र आहेस.

रक्ताचं नातं नाही आपलं,
पण मनाचं नातं आहे,
तू माझा भाऊच आहेस,
हे मला माहीत आहे.

मित्रांसोबत हसणं वेगळं,
त्यात मजा वेगळी,
कोणतीही काळजी नसते,
फक्त आनंद असतो.

खरा मित्र तोच असतो,
जो चुका दाखवतो,
खोटं कौतुक करत नाही,
खरं सांगतो तो.

आई म्हणजे देव असतो,
हे लहानपणी कळलं नव्हतं,
आता कळतं तिची किंमत,
जेव्हा ती जवळ नसते.

वडील कडक वाटतात,
पण आत प्रेम असतं,
ते दाखवत नाहीत प्रेम,
पण करतात खूप.

कधी कधी रडायला हवं,
मन मोकळं करायला हवं,
सगळं आत ठेवलं तर,
तुटून जातो माणूस.

जे गेले ते परत येत नाहीत,
हे माहीत असतं आपल्याला,
तरीही त्यांची वाट बघतो,
रोज आशेने.

एक फोटो बघितला,
आणि जुन्या आठवणी आल्या,
डोळे भरून आले,
मन गहिवरलं.

तुझ्याशिवाय जगणं कठीण,
पण जगतो रोज मी,
तुझ्या आठवणीत श्वास घेतो,
तुझ्या आठवणीत जगतो.

प्रेम करणं सोपं नसतं,
दुखवतं खूप ते,
पण प्रेमाशिवाय जगणं,
त्याहून कठीण असतं.

घरची माणसं सोडून गेलात,
शहरात राहता आता,
पण घरची आठवण येते,
रोज रात्री.

लहानपणी वाटायचं,
मोठं व्हायचं लवकर,
आता मोठं झालो,
पण लहान व्हावंसं वाटतं.

कोणी विचारलं कसं आहेस,
तर सांगतो ठीक आहे,
पण खरं कसं सांगू,
की ठीक नाहीये.

एक मेसेज करायचा होता,
पण केला नाही,
इगो आडवा आला,
आणि नातं तुटलं.

रात्री एकटाच बसतो,
आणि विचार करतो,
किती गोष्टी चुकल्या,
किती सांगायच्या राहिल्या.

मी जसा आहे तसा,
स्वीकारा किंवा सोडा,
बदलणार नाही कोणासाठी,
हे नक्की समजा.

लोक बोलतात खूप,
बोलू द्या त्यांना,
माझं काम माझं आहे,
त्यांचं त्यांचं आहे.

पडलो तर उठतो मी,
हरलो तर जिंकतो मी,
थांबणार नाही कधी,
हे माझं वचन आहे.

स्वाभिमान माझा आहे,
तो सोडणार नाही,
कोणासाठी झुकणार नाही,
हे पक्कं आहे.

माझी वाट माझी आहे,
मी एकटाच चालतो,
गर्दीत हरवत नाही,
माझी ओळख माझी आहे.

विरोधक असतात खूप,
पण मी थांबत नाही,
त्यांच्याकडे बघून हसतो,
आणि पुढे जातो.

शांत आहे म्हणजे कमजोर नाही,
वेळ आली की दाखवतो,
सिंह झोपलेला असतो,
म्हणजे मेलेला नसतो.

जे माझ्यावर हसतात,
त्यांना एक दिवस दाखवीन,
यश मिळवून दाखवीन,
आणि शांत राहीन.

माझी किंमत मला माहीत,
तुम्हाला समजायला नको,
जे समजतात ते समजतात,
बाकीच्यांचं सोडा.

एकटा आलो होतो,
एकटाच जाणार आहे,
गर्दीची गरज नाही,
मी माझा आहे.

चुका केल्या मी खूप,
पण त्यातून शिकलो,
आता कोणी शिकवायची,
गरज नाही मला.

माझी मेहनत माझी आहे,
यश माझं असेल,
कोणाच्या मदतीशिवाय,
मी करून दाखवीन.

तुझा हात हातात घेतला,
आणि जग विसरलो मी,
तुझ्याबरोबर असलो की,
काहीच नको मला.

तुझ्या डोळ्यात बघतो,
आणि हरवून जातो,
तू हसलीस की मला,
स्वर्ग दिसतो.

एक कप चहा तुझ्याबरोबर,
हेच स्वप्न माझं,
साधं आहे पण सुंदर,
तुझ्याबरोबर सगळं.

तुझ्या केसांचा सुगंध,
अजून आठवतो मला,
त्या एका भेटीत,
मी तुझाच झालो.

तू जवळ असलीस की,
वेळ थांबावा वाटतं,
हा क्षण असाच राहावा,
कायम असं वाटतं.

पावसात भिजलो होतो,
तुझ्याबरोबर त्या दिवशी,
ती आठवण अजून ताजी,
मनात जपून ठेवली.

तुझं नाव घेतलं की,
ओठांवर हसू येतं,
तू माझी आहेस हे,
सांगायला छान वाटतं.

रात्री तुझ्याशी बोलताना,
झोप येत नाही,
सकाळ कधी होते,
कळतच नाही.

तुझ्याबरोबर सुर्यास्त बघायचा,
हे एक स्वप्न आहे,
तुझ्या खांद्यावर डोकं ठेवून,
शांत बसायचं आहे.

तू माझी आहेस,
हे सांगायला आवडतं,
सगळ्यांना माहीत असलं तरी,
परत परत सांगतो.

तुझ्या प्रेमात असा बुडालो,
की बाहेर यायचं नाही,
तुझ्याशिवाय जगणं आता,
जमणार नाही.

एक छोटंसं घर असावं,
तू आणि मी असावं,
बाकी काहीच नको,
फक्त आपण असावं.

तुझी आठवण येते,
रात्री खूप येते,
डोळे मिटले की तू दिसतेस,
पण हात लावता येत नाही.

तू नाहीस जवळ माझ्या,
हे रोज जाणवतं,
तुझी आठवण मला,
रोज रडवतं.

जुने फोटो बघतो,
आणि तुला आठवतो,
तू कुठे आहेस आता,
हे विचार करतो.

तुझ्याशिवाय दिवस मोठा,
रात्र अजून मोठी,
तुझी आठवण येते,
प्रत्येक क्षणाला.

आपल्या आवडत्या जागी गेलो,
तू नव्हतीस तिथे,
सगळं रिकामं वाटलं,
तुझ्याशिवाय तिथे.

तुझं आवडतं गाणं ऐकलं,
आणि डोळे भरून आले,
तू आठवलीस खूप,
मन गहिवरलं.

कधी भेटशील परत,
हे माहीत नाही,
पण तुझी वाट बघतो,
रोज आशेने.

तू दूर गेलीस,
पण आठवणी इथेच आहेत,
त्या आठवणींसोबत जगतो,
रोज एकटाच.

एक मेसेज करायचा होता,
पण धाडस नाही झालं,
तू विसरलीस का मला,
हे विचारायचं होतं.

रात्री स्वप्नात येतेस तू,
सकाळी जातेस निघून,
त्या काही क्षणांसाठी,
रात्रीची वाट बघतो.

तुझी आठवण म्हणजे,
गोड दुखणं आहे,
दुखतं पण सोडता येत नाही,
असं हे प्रेम आहे.

मला माहीत आहे,
तू परत येणार नाहीस,
पण तरीही वाट बघतो,
वेड्यासारखा मी.

मनातलं सांगायचं असतं,
पण शब्द येत नाहीत,
डोळे भरून येतात,
आणि शांत बसतो.

कधी कधी रडावसं वाटतं,
कोणतंही कारण नसताना,
मन भरून येतं असं,
समजावता येत नाही कोणाला.

जवळचं माणूस दूर गेलं,
आणि जग रिकामं झालं,
त्याच्याशिवाय जगणं आता,
खूप कठीण झालं.

आईचं प्रेम वेगळं असतं,
ते कोणी देऊ शकत नाही,
तिच्याशिवाय या जगात,
कोणी आपलं नसतं.

जुने दिवस आठवतात,
आणि मन हळवं होतं,
त्या सुंदर क्षणांची,
आठवण येते रोज.

प्रेम केलं होतं खूप,
पण ते समजलं नाही,
आता पश्चाताप होतो,
पण वेळ निघून गेली.

मनातला गोंधळ सांगता येत नाही,
कोणाला समजवता येत नाही,
आतून रडतो मी,
पण बाहेर हसतो.

कधी कधी थकतो खूप,
या जगण्याने थकतो,
पण सकाळी उठतो परत,
आणि पुन्हा लढतो.

एक शब्द बोललो नव्हतो,
जो बोलायला हवा होता,
आता तो व्यक्ती नाही,
आणि शब्द राहिले.

भावना लपवतो मी,
सगळ्यांपासून लपवतो,
कोणाला कळू नये म्हणून,
हसत राहतो.

जीवनात खूप शिकलो,
खूप काही गमावलं,
पण त्या अनुभवांनीच,
मला घडवलं.

आज थोडं थांबलो,
मागे वळून बघितलं,
किती बदललो मी,
हे जाणवलं.