suresh bhat | सुरेश भट यांचे सर्वाधिक प्रसिद्ध शेर | marathi shayari with photos |



[ Suresh bhat ]


[ सुरेश भट यांचे सर्वाधिक प्रसिद्ध शेर ]


===========================

सांग, मला दळणाऱ्या जात्या, जात नेमकी माझी !

ज्यांचे झाले पीठ मघा, ते कुठले दाणे होते ?


===========================




Marathi shayari
[ Suresh bhat ]


===========================


गर्दीत गारद्यांच्या सामील रामशास्त्री

मेल्याविना मढ्याला आता उपाव नाही


===========================


Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

कुठे होतीस तू जेव्हा दिशा झंकारल्या होत्या ?

कुठे गेलीस तू जेव्हा ऋतू गंधाळुनी गेले ?

===========================

Marathi shayari

[ Suresh bhat ]

===========================


जीवनाची सर्व पाने काय सोनेरीच होती ?

सारखी तेजाळणारी ओळ एखादीच होती !

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

सांग, मला दळणाऱ्या जात्या, जात नेमकी माझी !
ज्यांचे झाले पीठ मघा, ते कुठले दाणे होते ?


===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]


===========================

पुसतात जात हे मुडदे मसणात एकमेकांना

कोणीच विचारत नाही-- "माणूस कोणता मेला?"

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================


दिले प्रत्येक वस्तीला अम्ही आकाश सोनेरी

जिथे जातो तिथे हाका उषेच्या वाटतो आम्ही

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

कसले माझे ? कुठले अपुले ? ते परकेच निघाले !

ज्यांनी धीर दिला , ते माझे कोण न जाणे होते ?

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

राग नाही तुझ्या नकाराचा

चीड आली तुझ्या बहाण्याची !

===========================


Marathi shayari
[ Suresh bhat ]


===========================

दिसे हे रक्त साध्या माणसांचे

( कुणी मारी न चाकू प्रेषितांना )

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

दंतकथा मी ऐकत फिरलो

वाटेवर इतिहास मिळाला

===========================

Marathi shayari
[ Suresh bhat ]

===========================

मनाप्रमाणे जगावयाचे किती किती छान बेत होते !

कुठेतरी मी उभाच होतो... कुठेतरी दैव नेत होते !

===========================

[ Suresh bhat ]


===========================

कशास पाहिजे तुला परंपरा?

तुझीच तू परंपरा बनून जा

===========================

[ Suresh bhat ]


===========================

एक मी निःशब्द किंकाळीच होतो...

ऐकण्यासाठी सुना बाजार होता

===========================

[ Suresh bhat ]

===========================

जन्मले घेऊन जे पायात काटा
त्या भणंगांनीच यात्रेला निघावे

===========================

[ Suresh bhat ]

===========================

केव्हातरी पहाटे उलटून रात्र गेली

मिटले चुकून डोळे हरवून रात्र गेली

===========================

[ Suresh bhat ]

===========================

कळले मला न केव्हा सुटली मिठी जराशी

कळले मला न केव्हा निसटून रात्र गेली

===========================

[ Suresh bhat ]

===========================

तुला सोडूनही येतो पुन्हा मी

तुझ्यापाशीच माघारा कितीदा !

===========================

[ Suresh bhat ]
===========================


कुण्याही चंद्रभागेचा किनारा प्यार आम्हाला

तिथे नाचे विठू झेंडा जिथे हा रोवतो आम्ही

===========================





===========================



मी कुठे होतो शहाणा ? मी कुठे होतो हिशेबी ?

मी जरी बेरीज केली ती वजाबाकीच होती !



===========================



===========================




सोडताना प्राण त्यांना मी कुठे बोलावले?

खातरी झाली न त्याची.. ते घरी डोकावले!



===========================
===========================



तुमची करा आरास अन् तुमचे तुम्ही लावा दिवे

तुमच्यात मी येऊ कसा ? बदनाम झंझावात मी !



===========================




===========================



प्रत्येक वेळी मी मला माझी खुशाली सांगतो,

प्रत्येक वेळी आणतो ओठांवरी हासू नवे!



===========================



===========================



कुठलेच फूल आता मजला पसंत नाही

कळते मला अरे हा माझा वसंत नाही



मी रंग पाहिला ह्या मुर्दाड मैफलीचा..

कुठल्याच काळजाचा ठोका जिवंत नाही!



===========================





===========================



मी ऐकवली तेव्हाही तुज माझी हीच कहाणी

मी नाव तुझे तेव्हाही चुपचाप वगळले होते



===========================





===========================



कसले माझे ? कुठले अपुले ? ते परकेच निघाले !

ज्यांनी धीर दिला , ते माझे कोण न जाणे होते ?

===========================

===========================


राहिले रे अजून श्वास किती
जीवना,ही तुझी मिजास किती



आजची रात्र खिन्न ताऱ्यांची

आजचा चंद्रही उदास किती ?

==========================



===========================


पुन्हा स्मशानी घडायचे ते घडून गेले

चितेवरी लोक जे नको ते रडून गेले



दिले कशाला नभास झोके तुझ्या स्वरांनी?

कधीच गाणे तुझे मला शिंपडून गेले

===========================



===========================

Post a Comment

0 Comments